|
ÖNCE GÜVERCİNLERİ VURDULAR
Önce güvercinleri vurdular
Hepsi de süt beyazdı.
Paçalı...
İlk vurulan yuvadaydı.
Kanlı bir pamuk gibi devrildi
üç küçük yumurtanın üstüne...
Onlarcası havalandı
Ürkekdiler...
Uzaklaşmadılar ama...
Çılgın birer mevleviydi mübarekler...
Ayaklarımın dibine düştü biri,
Can çekişmedeydi.
Aldım elime
ağlıyordu...
Allahıma-kitabıma
ağlıyordu.
Ben ayırdım başını gövdesinden
Damlara güvercin yağıyordu.
Sövmedeydi tüm çocuklar...
Delirmişlerdi.
Çocuk bu...Bilir mi
Nezaman sövülür ana-avrat...
Nezaman ısırmak gerekir dudağı
" Hele hele..Beydam!
Hele hele..Telciti..!"
Sonra...Sonra bir sigara içimi durdular.
Susamışlardı...Ayran koşturdu gelinlerimiz...
Ayranlarını içtiler...
Ve... EVLERİMİZİ YAKIP... GİTTİLER...
|
|
|
